Разговараат поп, оџа и рабин за тоа каква сила има нивната молитва:
Попот: Одиме ние по еден планински срт со верниците кон еден манастир кога едно невреме не зафати…Ветришта дуваат, дождови, грмотевици, луѓе почнаа да паѓаат во провалија…Јас тогаш клекнав, се помолив и би чудо…секаде невреме, само на нашата патека убавина…фала му на бога.
Оџата: И јас слично со верниците со брод одиме…кога од никаде едно невреме…бродот се клати почнаа луѓето да ми паѓаат во морето…Клекнав јас и се помолив и фала му на алах…чудо, секаде невреме само околу нашиот брод мирно море..
Рабинот: Одам јас на миса во синагогата и клекнувам да се помолам, кога…гледам нечиј новчаник…
Ај сега земи го…а сабота е…
Се помолив како што е ред и глеј чудо… секаде сабота само околу новчаникот четврток… и си го земав.